De wedstrijd

Boksen

De sjimpansee doet niet mee! Peter en Sander kunnen wel juichen. Wat gisteren nog een gerucht was, weten ze sinds vanmiddag zeker. Marco, alias de sjimp, is ziek. Niets ernstigs, hij hoeft er niet voor naar het ziekenhuis of zo, maar toch ziek genoeg om morgen niet mee te kunnen doen met de wedstrijd. Het hele seizoen hebben ze er al tegenop gekeken; te moeten boksen tegen die sterke aap, niet te doen. Ze zouden in ronde één al knock-out liggen en dat terwijl ze anders hun mannetje wel slaan. Zonder de sjimp hebben ze een kans op overwinning en wie weet staan ze straks in de finale wel tegenover elkaar. Hoe gaaf zou dat zijn. Toen Niels hen net toefluisterde dat Marco ziek was konden ze het niet nalaten elkaar grinnikend aan te stoten. Mevrouw de Maat had natuurlijk meteen geërgerd hun richting uitgekeken. Ach dat mens ook altijd, ze moest eens weten.

Als om ‘s middags vier uur de schoolbel voor de laatste maal gaat, is het in de gangen van de school direct een drukte van jewelste. Ook Peter en Sander staan binnen een tel in de gang. Ze kijken elkaar grijnzend aan. Straks nog een laatste training, dan nog wat krachtvoer tijdens het avondeten en daarna heerlijk dromen over de gouden plak. De jongens lopen naar het fietsenhok en spurten naar de boksschool. Hun sportkleding hebben ze tussen de middag al in hun schooltas gepropt zodat ze tussendoor niet naar huis hoeven. Scheelt alweer. Aangekomen bij de boksschool zetten de jongens snel hun fietsen tegen de muur en maken ze aan elkaar vast met de fietsketting van Sander. Dan slingeren ze hun tas over hun schouder en stappen de school in. In de kleedkamer schieten ze snel in hun sportkleren. Ze zijn er klaar voor. De training begint vandaag met een paar rondjes hardlopen door de zaal. Daarna volgen een aantal sit-ups, wat stootoefeningen en een laatste paar tips van de coach. Niet veel bijzonders, maar dat hoeft ook niet. Ze moeten hun krachten immers sparen voor de grote dag morgen. Op de terugweg, bij het kruispunt waar Peter rechtdoor en Sander linksaf moet, spreken ze af morgenochtend al vroeg naar De bunker te fietsen. Dan kunnen ze, voor ze zelf aan de beurt zijn, de concurrenten bekijken en hun strategie bepalen.

Ze staan op een smal pleintje aan de Kalverstraat, voor een imposante poort. Hier moet het allemaal gaan gebeuren. Nou ja binnen dan, in de ring van De bunker. Sedert de vroege ochtend luiden de klokken van de Domtoren. Ze kunnen het hier helemaal horen. Het geeft een extra feestelijk tintje aan de dag. Peter opent de poort en loopt als eerste het bokswalhalla binnen. Sander volgt snel. Ze hebben er zin in, maar vinden het tegelijkertijd ook wel spannend. Niet dat ze dat ooit tegen een ander zullen zeggen, maar het kriebelt toch wel van binnen. Ze kijken hun ogen uit. Aan de muur hangen foto’s van bokslegenden. Ook staat er een trofeeënkast vol glanzende bekers en medailles. Zouden ze straks zelf ook zo’n medaille mee naar huis nemen? De coach is er ook al. Hij loopt naar de jongens toe en vraagt of ze er klaar voor zijn. Natuurlijk! Hier hebben ze het hele jaar voor getraind. ‘Denk straks aan jullie techniek, blijf alert, maar heb vooral ook veel plezier’, zegt de coach. Hij knikt Peter en Sander toe en loopt dan door naar een jongen die op het punt staat de ring in te gaan. Het is Jacco. Ze komen hem regelmatig tegen op de boksschool. Een fanatiekeling is het. Jacco ziet er verhit uit. Hij zal zichzelf in de kleedkamer wel op hebben lopen fokken. Zullen ze even blijven kijken? Of toch eerst maar alvast omkleden? Ze besluiten tot het laatste. Jacco is van een andere gewichtsklasse. Ze hoeven hem dus niet in de gaten te houden om ze zien of ze hem wel aankunnen.

Sander moet straks als eerste boksen. Peter is daarna aan de beurt. Tijdens eerdere wedstrijden, tegen jongens van andere boksscholen, hebben ze menig tegenstander verslagen. Uit iedere gewichtsklasse zijn 8 jongens overgebleven en daar zitten ook Peter en Sander bij. Ook de sjimp zat bij de laatste 8, maar omdat hij ziek is is zijn plaats ingenomen door de nummer 9. Vandaag moeten de jongens elk in ieder geval 2 wedstrijden boksen. Als ze winnen volgt nog een halve finale en dan de grote finale. Tussendoor kunnen ze uitrusten en naar de andere wedstrijden kijken. De jongens hebben zich inmiddels aangekleed en lopen terug naar de zaal. Daar is de wedstrijd van Jacco nog in volle gang. Hij lijkt te dansen door de ring en is zijn tegenstander steeds te snel af. Dan klinkt de bel. De wedstrijd is klaar. De scheids steekt de arm van Jacco in de lucht. Hij heeft gewonnen. Peter en Sander kijken elkaar aan. Daar kunnen ze een voorbeeld aannemen. Als zij tijdens hun tijd in de ring ook zo zouden boksen dan zullen ze zeker winnen!

This entry was posted in Verhalen. Bookmark the permalink.

One Response to De wedstrijd

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>