Oud en Nieuw spel 2014: De Geluksruiker

Gelukkig Nieuwjaar

Dramatisch Personae
Jikke = eigenaresse bloemenkraam Onder de Linde
Tjacob = boekhouder met betrekking tot de cijfertjes en de bestellingen
Aus = verkouden klant

Locatie
Bloemenkraam Onder de Linde op de grote markt

Tijd
Oudejaarsavond (net voor sluitingstijd)

Scene

Het loopt tegen sluitingstijd. Jikke schikt en herschikt, snuffelt aan een ruikertje en doet wat men doorgaans doet in een bloemenkraam waar op dat moment geen klanten zijn. Zo nu en dan roept ze iets naar achteren, alwaar Tjacob bezig is met de boekhouding.

Jikke: Tjacob zet je op het lijstje dat we volgend jaar wat extra pioenrozen moeten bestellen?

Ze gaat door met…

Jikke: En de amaryllissen zijn ook bijna op. Zet dat er even bij wil je?

En…

Jikke: Oh, en wil je me eraan herinneren dat ik straks…

Dan rinkelt plots de deurbel. In de deuropening verschijnt Aus. Hij hoest en hij proest wat, schudt de sneeuwvlokken van zich af en stapt op Jikke af.

Aus: Goedenavond mevrouw. U bent nog open?
Jikke: Ja hoor. U bent nog op tijd.
Aus: Gelukkig.
Jikke: Dat valt nog te bezien natuurlijk.
Aus: Pardon?
Jikke: U zei gelukkig. Ik neem aan dat dit sloeg op het feit dat ik u eventueel kan helpen aan iets?.. Of niet? Het ging u niet zozeer om het gegeven dat ik open ben toch? Tenslotte ben ik dat met uitzondering van zon- en feestdagen eigenlijk iedere dag wel.
Aus: Juist ja. Ik… nou… eigenlijk (hij kucht) sloeg het op beide onderdelen.
Jikke: Ja, dat kan natuurlijk ook.
Aus: Ja.
Jikke: Rest nog de grote vraag. Wat kan ik voor u doen?
Aus: Ik zoek iets om cadeau te geven.
Jikke: Dan bent u hier aan het juiste adres meneer. Wat had u in gedachten? Een bloemetje misschien? (ze lacht)
Aus: (lacht schaapachtig mee) Het is… ik dacht… eigenlijk…alles is nog mogelijk (hij kucht). Ik eh…
Jikke: Voor een boeket, een ruikertje of gewoon een bosje bloemen bent u hier aan het goede adres, maar voor de rest moet u naar elders.
Aus: Vanzelfsprekend. Ik bedoel…
Jikke: En met enige haast ook dunkt me, want voor u het weet is alles gesloten.
Aus: Ja, ik weet het. Ik weet het. Maar dat is het ‘em nou juist. Ik weet het niet.
Jikke: U weet het niet?
Aus: Nee. Ik weet niet wat ik cadeau moet doen.
Jikke: Maar u bent toch op pad gegaan met een zeker plan? Of…
Aus: (hij kucht) Om u de waarheid te zeggen, nee eigenlijk niet.
Jikke: En toen kwam u hier? Bij mij?
Aus: Ja… Ik bedoel… (hij kucht). Het schoot me ineens te binnen dat ik nog een cadeau moest kopen. En toen ging ik, vanwege de tijd, meteen op pad. Geen doordacht plan dus. Geen ideeën. Gewoon pats boem. En uw bloemenkraam was de eerste winkel die ik tegenkwam.
Jikke: Nou dat treft. Voor mij dan hè.
Aus: Sorry?
Jikke: U trof mij. En dat is mooi, want ik kan best nog een laatste klant gebruiken.
Aus: Oh (hij kucht).
Jikke: Kijk anders even rond. Wie weet dat u iets ziet wat u dan weer treft. Het zou zomaar kunnen toch?
Aus: Denkt u?
Jikke: Natuurlijk. Er is hier van alles. Op bloemengebied dan.

Aus zet voorzichtig een paar stappen in de richting van de bloemen.

Jikke: Kijkt u maar gerust hoor. Ze bijten niet.

Aus zet nog een paar stappen en krijgt dan een enorme hoest en niesbui. Tjacob komt van achter de bloemenkraam ingelopen.

Tjacob: Ben jij dat Jikke? Gaat alles wel goed?

Tjacob ziet Aus bij de bloemen staan.

Tjacob: Oh, excuus ik had u niet gezien. Allergische reactie?
Aus: Nee, nee. Ik ben gewoon verkouden. Te weinig vitamines gegeten (lacht deerniswekkend). En de laatste dagen is het zo koud buiten.
Tjacob: Tja, het is de tijd van het jaar hè. Dan krijg je dat.
Aus: Ja.
Tjacob: U werd al geholpen?
Aus: Ja hoor… eh prima… door mevrouw (hij kucht, haalt dan een schone zakdoek uit zijn zak en snuit er beschaafd c.q. beschaamd zijn neus in)… Ik moet er alleen nog even over nadenken.
Tjacob: Dat mag. Dat mag. Al zeg ik altijd een bloem is een bloem en meer kan je er niet van maken.
Aus: Denkt u?
Tjacob: Ja. Ik bedoel. We hebben ze hier het hele jaar. Het ene seizoen de ene, het andere seizoen de andere. Maar uiteindelijk belanden ze allemaal in een vaas met water. En dan…
Aus: Ja?
Tjacob: En dan vergaan ze.
Jikke: Tjacob!
Tjacob: Het is toch zo? Meneer hier ziet eruit als een redelijk denkend mens. Die mag dat toch weten?
Jikke: Tjacob. Het is de bedoeling dat we de bloemen verkopen aan meneer. Niet dat hij hard wegrent.
Aus: Nou…. eh…
Jikke: Wees gerust hoor meneer. Als u nu een bosje bloemen koopt staan ze nog zeker een week.
Aus: Ik…
Jikke: Maar voor wie zoekt u eigenlijk als ik vragen mag? Daar hebben we het nog helemaal niet over gehad.
Aus: Ik…
Jikke: We hebben iets voor iedereen en voor elke gelegenheid. Is het niet Tjacob? (kijkt Tjacob vernietigend aan).
Tjacob: Tja, jazeker. Zo is het.
Jikke: Dus voor wie mag het zijn?
Aus: Voor Lotje en Karel. Mijn (hij kucht) buren.
Jikke: Uw buren?
Aus: Ja. Ik ga morgen naar ze toe. Om ze een goed nieuw jaar te wensen ziet u. En toen bedacht ik dat het dan wel zo gepast is om ze iets cadeau te doen.
Tjacob: Zijn uw wensen niet genoeg?
Aus: Nou… ik dacht. Ze kunnen wel wat aardigheid gebruiken.
Tjacob: Geldt dat niet voor iedereen?
Aus: Eh ja…, maar… Ze hebben het niet zo makkelijk ziet u. Mijn buren.
Jikke: En daarom wilt u ze verrassen?
Aus: Ja. Al hebben ze me uitgenodigd. Dus op zich is het niet zo verrassend dat ik kom.
Jikke: Maar dat u iets meebrengt dan toch?
Aus: Juist. Alleen het probleem is dus wat? Ik kan toch niet zomaar “zomaar” iets kopen. Ik bedoel. Er moet toch een gedachte achter zitten? Ik bedoel. Ik geef mijn vriendin altijd chocolaatjes. Witte, want daar houdt ze zo van. En mijn moeder, mijn moeder krijgt altijd iets van Max Havelaar, want zo verras ik niet alleen haar, maar steun ik ook de arme boer in… (hij kucht) Nou ja waar ze dan ook zitten. En dat vindt mijn moeder dan weer plezierig. Mijn vrienden zijn mijn vrienden en ja die geef ik eigenlijk altijd gewoon waar ze om vragen. Wel zo makkelijk. Maar mijn buren. Zie, ze vroegen niets en ik weet ook niet of ze van eerlijke producten of witte chocolade houden. Eigenlijk weet ik helemaal niks van ze.
Tjacob: Behalve dan van dat makkelijke.
Aus: Hè?
Tjacob: Dat ze het niet makkelijk hebben. Dat weet u.
Aus: Ja. Niet makkelijk nee. Maar dat is het dan ook wel.
Tjacob: Dan is het toch heel gemakkelijk? Dan kunt u toch alles geven? Alles wat het leven een stukje makkelijker maakt. Wat het mooier maakt? Gelukkiger?
Jikke: Bloemen dus!
Aus: Bloemen?
Jikke: Ja, bloemen. We noemen ze ook wel geluksruikers weet u.
Tjacob: En dat is precies wat uw buren nodig hebben toch?
Aus: Geluk? Ja. Ja, dat hebben ze nodig. Maar ehm… (hij kucht) hoe zit dat dan met dat vergaan? Dat is dan toch weer wat ongelukkig niet?
Jikke: Nou, zo zou ik het niet noemen. Ze staan toch eerst prachtig? En daar wordt een mens gelukkig van.
Aus: Ik weet het niet.
Tjacob: Wellicht is iets met wortels meer geschikt?
Jikke: Iets dat blijft groeien?
Tjacob: Juist ja. Iets in een pot. Iets dat nog even mee kan.
Aus: Dat zou mooi zijn.
Tjacob: Dan is het geluk meteen niet meer tijdelijk, maar blijvend zo gezegd.
Aus: Als dat kan. Dan (hij kucht)…
Tjacob: Natuurlijk kan dat.
Aus: Of… en… ja misschien is dit helemaal raar (hij kucht). Maar ehm… heeft u ook iets dat nog helemaal moet komen? Iets met potentie tot geluk? Iets dat eerst niet was, maar dat langzaam groter en groter wordt?

Jikke en Tjacob kijken elkaar aan en roepen dan enthousiast door elkaar.

Tjacob: Bollen!
Jikke: Zaadjes!
Aus: Ja! Ja, dat bedoel ik. Iets dat je in de aarde doet en dat dan met wat geduld uitgroeit tot iets betoverends. Zou dat niet mooi zijn?
Jikke: Heel mooi.
Aus: Maar dan… ehm… moet het wel iets zijn dat met zekerheid slagen gaat. Het moet niet zo zijn dat het te moeilijk is. Te moeilijk in onderhoud bedoel ik dan. Iets met gewoon één keer in de week water en verder niks. Niet te vermoeiend. Niet te lastig. Begrijpt u?
Tjacob: Iets met 100 procent slagingskans?
Aus: Ja! Dat wil ik.
Jikke: Dat kan.
Aus: Echt?
Jikke: Natuurlijk.
Tjacob: Of althans voor 99,9 procent dan. Er is altijd een ieniemienie kans dat het mis gaat.
Jikke: Maar als u dat er nou gewoon niet bij vertelt, hè Tjacob, dan geloven uw buren dat het sowieso goed komt en dan doet het dat ook. Wacht maar even. Ik denk dat ik precies heb wat u zoekt. Als u een momentje heeft haal ik het voor u.
Aus: Ik wacht.

Jikke loopt naar achteren en laat Aus en Tjacob alleen achter.

Tjacob: Zo. Fijn dat u eruit bent. Of althans u bent nu nog binnen, maar gaat er straks uit met het cadeau dat u zocht. Gaat u dan weer terug naar huis of gaat u nog verder?
Aus: Nee, ik ga weer naar huis (hij kucht). De jaarwisseling vieren in huiselijke kring.
Tjacob: Heerlijk vooruitzicht.
Aus: Meer iets om bij terug te kijken. Op het afgelopen jaar bedoel ik dan.
Tjacob: Dat ook. Ja.

Dan kom Jikke weer terug met een klein doosje in haar hand.

Jikke: Kijkt u eens. Ik vond het. Zal ik het voor u inpakken?
Aus: Als u dat zou willen doen heel graag.

Jikke gaat achter de toonbank staan en pakt het pakje in.

Jikke: Dat is dan 2,49 alstublieft.

Aus betaald en neemt het pakje in ontvangst.

Jikke: Er zit een gebruiksaanwijzing bij. Zo weten uw buren precies wat ze moeten doen.
Aus: Fijn.
Jikke: Fijne jaarwisseling.
Aus: U ook. U beide. En hartelijk dank hoor.
Tjacob: Tot ziens.

Aus verlaat de winkel.

Tjacob: Wat heb je hem nou gegeven?
Jikke: Geluksklaverzaadjes. Meer geluk kun je niet krijgen toch?
Tjacob: Gelijk heb je. Gelijk heb je.

Einde

This entry was posted in Toneelteksten. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>