Het stemmen van de Tellen, deel 7

32. Mopperen

Door al wat ik tot nu toe schreef lijkt het wellicht het geval te zijn dat iedereen met plezier en verlangen uitkeek naar de bijeenkomst van  alle Tellen. Niets is echter minder waar. Er waren wel degelijk Tellen, of beter gezegd één Tel in zijn algemeenheid, die tegen de bijeenkomst opzag en, die na een tirade van heb ik jou daar tegen de postbode die na het afleveren van de uitnodiging zelfs op kilometers verre afstand nog kon horen dat de ontvanger niet blij was met zijn bezoek, overwoog om niet aan alle poespas en ellende mee te doen. Niet zozeer, omdat hij zelf geen woordje had te spreken, maar omdat hij geen hoge dunk op had van het geheel en verwachtte dat er toch nooit iets goeds van kon komen als alles en iedereen bij elkaar kwam. Ik heb het hier over Wilhelmes Tel. Een al wat oudere Tel die, laat ik het op een bescheiden wijze uitdrukken, weliswaar nog in leven was, maar die eigenlijk behoorde tot de generatie van weleer en die er derhalve beter aan had gedaan om in die tijden te blijven. Wilhelmes Tel was, om het beleefd te zeggen,  van vergane glorie en zou nooit en te nimmer meer van deze tijd zijn.  Dat wist hij, dat voelde hij en dat werd ook met enige regelmaat, op iets andere wijze dan dat ik het zojuist voor u opschreef, tegen hem gezegd. Normaliter kunnen Tellen van vroegere generaties rekenen op enige dunk en hoogachting, maar  Wilhelmes Tel was op zodanige wijze over de datum dat enige eerbied al lang geleden over was gegaan in depreciatie. Een gevoel dat overigens wederzijds was.

Wilhelmes Tel  had namelijk van kindsbeen af aan een grondige hekel en misnoegen gehad voor alles en iedereen die jonger en hipper was dan hij. In zijn kinderjaren was dit nog enigszins behapbaar geweest, omdat de meeste Tellen toen nog ouder waren dan hij, maar naarmate hij groter werd en de jaren verstreken waren er steeds meer en meer gekomen waarvan hij, om het netjes te verwoorden, geen hoge pet op had. Nou is dat op zich nog niet zo erg, maar het nare was dat Wilhelmes Tel het niet na liet om regelmatig in boos gemopper los te barsten. Nou was ook dit op zich niet zo erg geweest als hij het mopperen binnenshuis had gedaan, op een zacht volume en niet in het bijzijn van anderen. Hier ging het echter mis. Wilhelmes Tel mopperde namelijk buiten, in het openbaar en op een zodanig geluidsniveau dat het los van enig omgevingsgeluid leek alsof hij met zijn scherpe stem door de stilte sneed. Alles maar dan ook alles werd overstemd en niet zo’n beetje ook. Altijd was er wel iets op te merken of te klagen. Altijd was er wel iets te knorren of te zaniken. En nooit, maar dan ook nooit was er iets goed. Wilhelmes Tel begreep niet waar anderen het genoegen vandaan haalden om met elkaar om te gaan. Het waren rare snuiters en niet meer dan dat. De Tellen uit de buurt begrepen op hun beurt niet waarom Wilhelmes Tel altijd zo, nou ja, zo deed zo als hij deed en ze probeerden in den beginne nog weleens om met Wilhelmes Tel van gedachten te wisselen om hem van gedachten te laten veranderen of in ieder geval van zijn manier van doen. Wellicht denkt u nu beste lezer gewoon negeren dan gaat het wel over, maar helaas het ging niet over. Een betreurenswaardige impasse ontstond waarbij de Tellen die in de buurt van Wilhelmes Tel woonden uiteindelijk weinig anders restten dan terug schreeuwen of verhuizen. Iets wat massaal werd gedaan.

Kortom en met andere woorden. Wilhelmes Tel was het niet eens met de wereld en de wereld niet met hem. Geen wonder dus dat de uitnodiging bij hem niet in goede aarde viel en niet met vreugde werd ontvangen. Want van een bijeenkomst zoals nu op stapel stond, kon volgens Wilhelmes Tel nooit iets goeds terecht komen en waarom zou hij de moeite nemen om er met zijn aanwezigheid nog enigszins iets goeds van proberen te maken als er niets goeds te zeggen was over iedereen die aanwezig zou zijn, met uitzondering van hemzelf natuurlijk.

This entry was posted in Verhalen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>