Het stemmen van de Tellen, deel 2

En daar is deel 2 dan eindelijk. Het verhaal is nog lang niet klaar, dus het blijft spannend hoe dit ooit goed zal komen.

23. Envelop

Toen dus en derhalve besloten was nam Theotofelus Tel opnieuw het woord. Daarbij richtte hij zich deze keer niet tot Tanzitani Tel en Tel Tel maar tot mij, ik, uw schrijver. ‘Beste waarde Scriba Tel sta mij toe u toe te spreken’, zo sprak Theotofelus Tel. Zou u wellicht en indien ten verstaande bereid zijn om aan dit geheel een oproep te willen wijden welke inschrift gesteld aan alle Tellen kan en zal worden toegezonden? U mijn beste heeft zich als geen ander de kunsten der schriften eigen gemaakt, waarmee u zonder meer en zonneklaar de juiste Tel bent voor deze taak.’ Hoewel ik mij niet direct aangetrokken voelde tot de uitvoering van iets waar ik niet om had gevraagd, voelde ik mij toch enigszins vereerd en stemde toe. Hoewel het me zeker meer tijd zou kosten dan vooraf geweten, waarbij vooral het overschrijven van alle adressen uit het Grote bestand der Tellen naar bij de uitnodiging passende enveloppen me enige tijdszorgen opleverde, zette ik me na afscheid genomen te hebben en bij thuiskomst aan de taak van het op papier stellen van. Uiteraard zoog ik daarbij niet zomaar iets uit mijn duim. Ik wist van eerdere bijeenkomsten wat er van de uitnodiging verwacht werd en net voor mijn afscheid van Theotofelus Tel, Tanzitani Tel en Tel Tel had Tanzitani Tel me nog het een en ander aan bruikbare tips toegemompeld. Het had geklonken als ‘mmja, mmja’, maar de inhoud lag in de strekking van: ‘men neme een vel papier, men zet daarop de tekst Komt allen naar het stemlokaal, daaronder aangevuld met dag en tijd en dat is het wel zo’n beetje.’ Omdat ik dat wel erg karig vond als oproep, vulde ik de uitnodiging iets aan waardoor enige tijd later de volgende tekst verspreid werd in het Tellenrijk.

TS,

Komt allen op de eerste woensdag na volle maan naar het stemlokaal. Om 13.30 is daar uw tijd gekomen. Laat ons samenzijn en voor eens en voor altijd besluiten wat het beste voor ons is.

Hoogachtend, namens hen die u groeten en er zelf niet uitkwamen,

Scriba Tel

P.S. Vergeet uw stempas niet mee te nemen.

Al met al een uitnodiging waar geen enkele Tel nee tegen zou zeggen.

This entry was posted in Verhalen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>